sexta-feira, 1 de maio de 2015

ALGUMAS NOVIDADES TRADUZIDAS EM MAIO DE 2015 / KELKAJ NOVAĴEROJ TRADUKITAJ EN MAJO 2015



DESCOBERTO HOMINÍDEO QUE VIVEU NA MESMA ÉPOCA QUE LUCY NA ETIÓPIA // ESTAS ELTROVITA UNU HOMEDO, KIU VIVIS EN LA SAMA EPOKO KIEL LUCY, EN ETIOPUJO

28-05-2015

Pesquisadores descobriram na Etiópia os restos fósseis de uma nova espécie de hominídeo que datam de 3,3 a 3,5 milhões de anos, que viveram ao mesmo tempo e no mesmo lugar que Lucy, a famosa Australopithecus - elevando provas de que vários tipos de pré-humanos já viviam juntos.

"Um novo parente se juntou a 'Lucy' na árvore familiar humana", disse o Museu de História Natural de Cleveland (EUA), à frente da pesquisa com o pesquisador Yohannes Haile-Selassie.

O estudo publicado nesta quarta-feira (27) na revista "Nature" afasta um pouco a hipótese, antiga e agora muito contestada, de que Lucy seria "a mãe da humanidade" e nossa ancestral direta.

A nova espécie foi nomeada Australopithecus deyiremeda. Na língua Afar, Deyi significa "perto" e "Remeda" significa "parente".

Ela se diferencia da espécie de Lucy pela forma e tamanho dos dentes e a arquitetura robusta do seu maxilar inferior.
Esploristoj eltrovis en Etiopujo la fosiliajn restaĵojn de iu el nova specio de homedoj, kiuj datumas de 3,3 ĝis 3,5 milionoj da jaroj, kaj kiuj vivis en la sama tempo, kiel Lucy, la fama aŭstralopitekino – tiel aldonante pruvojn, ke multaj specioj de prahomoj jam antaŭe vivis kune.


"Nova parenco kuniĝis al Lucy, en la homa familia arbo”, anoncis la Muzeo pri Natura Historio en Klevlando (Usono), gvide de tiu esploro pere de la esploristo Yohannes Haile-Selassie.


La studaĵo, publikigita en la lasta ĵaŭdo (la 27-a), en la revuo “Nature”, iom malfortigas la malnovan kaj nun tre multe kontestatan hipotezon, ke Lucy estas “la patrino de la homaro” kaj nia rekta praulino.


La nova speciano estas nomita Australopithecus Dayiremeda. En la afara lingvo, "Deyi" signifas “proksima”, kaj “Remeda” signifas “parenco”.


Ĝi diferencas disde la specio de Lucy, pro la formo kaj grando de la dentoj kaj pro la fortika vicaranĝo de sia malsupra makzelo.

FONTO:

http://g1.globo.com/ciencia-e-saude/noticia/2015/05/descoberto-hominideo-que-viveu-na-mesma-epoca-que-lucy-na-etiopia.html


▼▼▼▼▼▼▼▼▼▼▼▼▼▼



 

O PRIMEIRO TRANSPLANTE DE CABEÇA JÁ TEM DATA MARCADA // LA UNUA KAPO-TRANSPLANTO JAM HAVAS ANTAŬFIKSITAN DATON

27-05-2015


Após o anúncio da primeira operação de transplante de cabeça, no ano de 2017, uma grande polêmica foi desencadeada a respeito de seu alcance ético e social. Segundo as declarações de Sergio Canavero, médico do Grupo Avançado de Neuromodulação de Turim, na Itália, e responsável pelo desenvolvimento de um método revolucionário para o transplante de cabeças humanas, a primeira operação desse tipo será possível em 2017. O especialista afirmou que, através de um corpo doado, qualquer paciente poderá combater diferentes tipos de câncer e degenerações nervosas.

O processo do transplante é baseado na junção da espinha dorsal da cabeça separada com a espinha dorsal do corpo receptor, utilizando uma substância química. Depois, os cirurgiões terão que unir e suturar músculos e vasos sanguíneos. Enquanto isso, o paciente que recebeu o transplante terá que permanecer quatro semanas em coma, de modo a conseguir evitar qualquer tipo de movimento, ao mesmo tempo em que alguns eletrodos enxertados na espinha dorsal atuarão para estimular a formação de novas conexões nervosas. Embora qualquer pessoa possa falar e mexer a cabeça, após sair do estado de coma, não poderá andar até pelo menos um ano depois da intervenção cirúrgica.

Apesar da tecnologia já estar aperfeiçoada, o seu anúncio desatou uma controvérsia em setores sociais e profissionais, que questionam o processo de uma perspectiva ética e também técnica.

Post la anonco de la unua operacio por transplanto de kapo, okazonta en la jaro 2017, granda polemiko estiĝis rilate al ties etika kaj socia ampleksoj. Laŭ la deklaroj de Sergio Canavero, kuracisto el la Pliprogresinta Grupo pri Neŭromodulado en Turino, Italio, kaj respondeca pri la disvolvado de iu revolucia metodo por la transplanto de homaj kapoj, la unua tia kirurgio estos ebla en 2017. Tiu specialisto asertis, ke, pere de donacita korpo, ĉiu paciento povos kontraŭstari diversajn specojn de kancero kaj de nervaj degeneraĵoj.




La procedo de kaptransplanto bazas sin sur la kunigo de la dors-spino de la disigita kapo kun la dors-spino de la ricevinta korpo, utiliganta iun kemian substancon.


Poste la kirurgiistoj devos unuigi kaj suturi muskolojn kaj sangovaskulojn. Dum tio, la paciento, kiu ricevos la transplantaĵon, devos daŭri kvar semajnojn en komato, tiel ke li sukcesos eviti ĉian ajn movon, samtempe kiam kelkaj elektrodoj kungreftitaj en lian dors-spinon aktivos, por stimuli la formiĝon de novaj nervaj koneksaĵoj. Kvankam ĉia transplantito povos paroli kaj movi la kapon post ol eliĝi el la stato de komato, li ne povos marŝi ĝis almenaŭ unu jaro post la kirurgia procedo.


Malgraŭ tio, ke tia tekniko jam estas pliperfektiĝinta, ĝia anonco estigis polemikon en sociaj kaj profesiaj sektoroj, kiuj diskutas tian procedon laŭ etika kaj ankaŭ teknika perspektivoj.

FONTO:

http://seuhistory.com/node/156551

******************************

O problema básico, que os cientistas de carne e osso não estão atentando, é como transplantar, também, a cabeça do corpo espiritual ou perispírito do paciente. Bem, essa parte deverá ficar mesmo é a cargo da equipe médica espiritual, que imprescindivelmente deverá acompanhar tais procedimentos junto com a equipe encarnada. // La baza problemo, kiun la sciencistoj el karno kaj osto ne estas atentantaj, estas tio, kiel transplanti, ankaŭ, la kapon de la spirita korpo, aŭ perispirito, de la paciento. Nu, tiu parto devos resti sub la respondeco de la spirita kuracista skipo, kiu nepre devos asisti tiajn procedojn kune kun la enkarniĝinta skipo.
 

=====================================

 

CHIP NEURAL APONTA PARA INTELIGÊNCIA ARTIFICIAL EM HARDWARE // NEŬRA ICO CELAS ARTEFARITAN INTELIGENTECON EN KOMPUTIL-APARATO



10-02-2014



Está pronto o primeiro chip neuromórfico com uma rede neural feita inteiramente de memristores.

Os memristores são o "elo encontrado" da eletrônica, um componente que apresenta memória e cuja existência só foi confirmada em 2008.

Como guarda uma memória das correntes elétricas que passaram por ele, cada memristor - a palavra é uma junção de "memória" e "resistor" - pode funcionar como uma sinapse artificial.

Diferentemente dos transistores, que funcionam com base no controle e na passagem de elétrons, os memristores funcionam com base no movimento de íons, de forma mais parecida com a que os neurônios usam para se comunicar por sinais elétricos.

Várias versões de chips neurais baseados em memristores vêm sendo construídos ao longo dos últimos anos.

Mirko Prezioso e seus colegas da Universidade da Califórnia em Santa Bárbara construíram agora uma rede neural completa usando apenas as sinapses artificiais, sem depender de outros componentes eletrônicos, um passo importante para a inteligência artificial baseada em hardware.

Estas finpretigita la unua neŭromorfa ICo, kun neŭra reto tute farita el memorrezistiloj.


La memorrezistiloj estas la “retrovita ĉenero” en Elektroniko. Ĝi estas komponanto, kiu havas memoron kaj kies ekzisto estis konfirmita nur en 2008.


Ĉar ĝi konservas memoron de la elektraj kurentoj, kiuj pasis tra ĝi, ĉiu memorrezistilo povas funkcii kiel iu artefarita sinapso.


Diference de la transistoroj, kiuj funkcias bazantaj sin sur la kontrolo kaj pasado de elektronoj, la memorrezistiloj funkcias surbaze en la movoj de jonoj, per maniero tre simila al tiu, kiun la neŭronoj uzas por komunikiĝi per elektraj signaloj.


Pluraj versioj de neŭraj ICoj bazitaj sur memorrezistiloj estas konstruataj laŭlonge de la lastaj jaroj.


Mirko Prezioso kaj liaj kolegoj en la Universitato de Kalifornio Sankta Barbara, en la usona urbo Goleto (ŝtato Kalifornio) ĵus konstruis kompletan neŭran reton, utiligante nur la artefaritajn sinapsojn, ne dependantaj de aliaj elektronikaj komponantoj, kio estas grava paŝo por la artefarita inteligenteco bazita sur komputilaparato.
FONTO:

**********************************

 

 

"ABRACE MAIS”: UMA RECEITA QUE PODE EVITAR DOENÇAS // ĈIRKAŬBRAKUMU PLI OFTE”: UNU RECEPTO, KIU POVAS PREVENTI MALSANOJN


25-05-2015


Para proteger o organismo contra infecções e estresse um remédio eficiente é simplesmente um abraço bem dado. Quanto maior a interação social, menor o risco de desenvolver doenças ligadas a infecções e decorrentes do estresse. Foi essa conclusão obtida por um grupo de pesquisadores da Carnegie Mellon University, na Pensilvânia, EUA.


O estudo foi realizado com 404 adultos saudáveis. O grupo foi observado durante 14 dias, sendo analisadas suas relações interpessoais e quantidade de abraços recebidos. Ao final, eles foram expostos a um vírus de resfriado comum e monitorados em quarentena, para que tivessem os sinais de infecções avaliados.


Depois do experimento, os participantes que relataram maior integração social, tiveram menos probabilidade de serem afetados pela doença. Além disso, o estudo mostrou que os abraços foram responsáveis por cerca de um terço deste efeito protetor.


Por protekti la organismon kontraŭ infektoj kaj streso, unu efika medikamento estas simpla brakumo tre forta. Ju pli da socia interago, des malpli da risko estigi malsanojn rilatajn al infektoj rezultantaj el la streso. Tio estis la konkludo de grupo da esploristoj de la Universitato Carnegie Mellon, en Pensilvanio, Usono.


La esploro estis farita ĉe 404 sanaj adoltoj. Tiu esploritaro estis observata dum 14 tagoj, kaj poste estis analizitaj iliaj interpersonaj rilatiĝoj kompare kun la brakumoj, kiujn ili ricevis. En la fino de la esplorperiodo ili ĉiuj estis eksponataj al viruso de ordinara malvarmumo kaj estis monitorataj en kvarenteno, por ke iliaj signoj de infektado estu taksataj.


Post tia eksperimento, la partoprenintoj, kiuj raportis pli grandan socian interagon, havis malpli da probableco esti infektitaj de la malsano. Krom tio, la studaĵo elmontris, ke la ĉirkaŭbrakoj estis respondecaj por ĉirkaŭ unu triono de tiu protektanta efiko.



FONTO:

https://catracalivre.com.br/geral/saude-bem-estar/indicacao/abrace-mais-uma-receita-que-pode-evitar-doencas/?google_editors_picks=true


 ¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨


ESCOLA ENCONTRA CARTA ESCRITA POR EINSTEIN PARA ALUNOS HÁ QUASE 65 ANOS // LERNEJO ELTROVIS LETERON SKRIBITAN DE EJNŜTEJNO AL ĜIAJ GELERNANTOJ ANTAŬ PRESKAŬ 65 JAROJ

23-05-2015

Uma carta escrita há quase 65 anos pelo físico alemão Albert Einstein foi encontrada dentro de um cofre no Colégio Anchieta, na Zona Norte de Porto Alegre. O documento datilografado, assinado à mão pelo cientista, contém uma mensagem aos alunos.

A direção da escola contratou a perita judicial e grafologista Liane Pereira, que garantiu a autenticidade do documento.
 Junto com a carta havia uma foto do cientista, também assinada. Réplicas das relíquias estão expostas no museu da escola, dentro de uma redoma de vidro.

A tradução do texto escrito em alemão é a seguinte: "Quem conheceu a alegria da compreensão conquistou um amigo infalível para a vida. O pensar é para o homem, o que é voar para os pássaros. Não toma como exemplo a galinha quando podes ser uma cotovia [pássaro da família das aludídeas]"

O diretor-geral da escola, João Claudio Rhoden, explica que, desde quando começou a trabalhar na instituição, há cerca de 40 anos, ouvia falar sobre o documento. Sabia que ele estava guardado em um cofre e que a chave estava em seu próprio gabinete. Ela só não exatamente onde ela estava, nem nunca tinha tido tempo tentar confirmar o fato.

Letero skribita antaŭ preskaŭ 65 jaroj, de la fizikisto Alberto Ejnŝtejno, estis eltrovita ene de unu mon-kesto de la Kolegio Anchieta, en la norda parto de la brazila urbo Porto-Alegro. La dokumento, daktilografita kaj mane subskribita de tiu germana sciencisto, enhavas mesaĝon al la gelernantoj.

La estraro de la edukejo kontraktis la justican ekspertizistinon kaj grafologiistinon Liane Pereira, kiu certigis la aŭtentikecon de la dokumento.
Kune kun la letero troviĝis ankaŭ unu fotografaĵo de la sciencisto, same subskribita. Replikoj de tiuj raraĵoj estas ekspoziciataj en la muzeo de la lernejo, en unu vitra kloŝo.

La traduko de la teksto, skribita en la germana, estas la jena: “Kiu konis la ĝojon de la kompreneco, tiu konkeris plenfidelan amikon por la vivo. La pensado estas por la homo la samo, kiu la flugado estas por la birdo. Ne prenu kiel ekzemplon la kokinon, se vi povas esti kvazaŭ la alaŭdo (birdo el la familio de la alaŭdedoj)”.

La ĝenerala direktoro de la kolegio, João Cláudio Rhoden, rakontis, ke de kiam li komencis ofici en tiu institucio, antaŭ 40 jaroj, li aŭdis paroli pri tiu dokumento. Li sciis, ke ĝi estas gardita en iu mon-kesto, kaj ke la ŝlosilo estas en lia kabineto mem. Li nur ne sciis, kie precize ĝi troviĝis, nek neniam havis tempon, por provi konfirmi la fakton.


FONTO:



-------------------------------------------

ESTA PODERÁ SER A BANDEIRA USADA PELA HUMANIDADE AO CONQUISTAR OUTROS PLANETAS // TIU ĈI POVAS ESTI LA FLAGO UZOTA DE LA HOMARO EN LA KONKERO DE ALIAJ PLANEDOJ

19-05-2015




Se a ideia de visitar outros planetas está mais perto do que nunca, o que dizer do momento exato em que a humanidade alcançar tais distâncias pela primeira vez? Os planos da Agência Espacial Americana (NASA) em levar o homem a Marte são ambiciosos, e devem se concretizar nos próximos 20 anos, quando a primeira bandeira for fincada em nosso planeta vizinho — assim como aconteceu ao pisarmos na Lua.
No entanto, ao contrário do que aconteceu ao satélite natural da Terra, quando apenas bandeiras dos Estados Unidos foram colocadas por lá, por que não levantar um ícone que represente todos os países em conjunto, e não apenas um, assim que os primeiros astronautas chegarem a Marte? Essa é a proposta do designer gráfico Oskar Pernefeldt, que desenvolveu uma bandeira planetária que simboliza todas as nações e que um dia pode ser hasteada no planeta vermelho.


O projeto faz parte de uma iniciativa intitulada “A Bandeira Internacional do Planeta Terra”. Ela traz um fundo azul com uma série de círculos brancos que se cruzam no centro da figura. Segundo Pernefeldt, o azul representa a grande massa de água que cobre o nosso planeta, e seu tom específico foi escolhido com base em como ele iria contrastar com o preto do espaço e o branco do uniforme dos astronautas.
Já os anéis em branco representam os sete continentes do mundo, e remetem a uma flor, símbolo da vida na Terra — de ínicio, eles podem lembrar os anéis olímpicos, só que redesenhados para uma estética mais moderna e contemporânea. Pernefeldt explica que “os anéis estão unidos uns aos outros, o que representa como tudo em nosso planeta, direta ou indiretamente, está ligado”.
A proposta é levar essa imagem a futuras missões espaciais que levarão a humanidade à exploração de outros planetas. O ícone seria incluso nos trajes dos astronautas, equipamentos (espaçonaves, máquinas) e nas bandeiras que um dia poderão identificar a Terra vista de longe.

Se la plano viziti aliajn planedojn estas pli efektivigebla ol iam, kion diri pri la ĝusta momento, en kiu la homaro atingos tiajn distancojn unuafoje? La planoj de la Nacia Aerveturada kaj Spaca Agentejo (NASA), irigi la homon al Marso estas ambiciaj, kaj devos efektiviĝi en la venontaj 20 jaroj, kiam la unua flago estos enfiksita en la grundon de nia planeda najbaro – same kiel okazis, kiam ni ekpaŝis sur la Luno.
Tamen, kontraŭe al tio, kio okazis sur la natura satelito de la Tero, kiam nur flagoj de Usono estis metitaj tien, kial ne starigi ikonon, kiu reprezentu ĉiujn landojn entute, kaj ne nur unu, apenaŭ la unuaj astronaŭtoj alvenos al Marso? Tiu estas la propono de la sveda grafika projektisto Oskar Pernefeldt, kiu elpensis ian planedan flagon, kiu simbolas ĉiujn naciojn, kaj kiu iam povos esti suprentirita sur la ruĝa planedo.

La projekto faras parton de la iniciativo titolita “La Internacia Flago de la Planedo Tero”. Ĝi havas bluan fonon kun serio da blankaj cirkloj, kiuj interkruciĝas sur la centro de la bildo. Laŭ Pernefeldt, la blua koloro reprezentas la grandan mason da akvo, kiu kovras nian planedon, kaj ĝia specifa tono estis elektita, por kontrasti kun la nigro de la Spaco kaj kun la blanko de la uniformoj de la astronaŭtoj.
Siavice, la blankaj ringoj reprezentas la sep kontinentojn de la mondo kaj memorigas floron - simbolon de la vivo sur la Tero. Unuarigarde ili povas memorigi la olimpikajn ringojn, sed konture adaptitajn al pli moderna kaj nuntempa estetiko. Pernefeldt elklarigis, ke “la ringoj estas unuigitaj unuj al la aliaj, por montri, kiel ĉio en nia planedo, rekte aŭ nerekte, estas interligita”.
La propono estas portigi tiun bildon al estontaj spacaj misioj, kiuj kondukos la homaron per esplorvojaĝoj al aliaj planedoj. Tia ikono estus inkludita sur la vestaĵoj de la astronaŭtoj, sur la ekipaĵoj (spacoŝipoj kaj maŝinoj) kaj sur la flagoj, kiuj iam povos identigi la Teron vidatan de malproksime.

FONTO:
http://boainformacao.com.br/2015/05/esta-podera-ser-a-bandeira-usada-pela-humanidade-ao-conquistar-outros-planetas-2/


(((((((((((((((((((*)))))))))))))))))))

COMEÇA A TRABALHAR O HOMEM PRESO POR FURTAR CARNE // TUJ KOMENCOS LABORI TIU VIRO, KIU ESTIS ARESTITA PRO TIO, KE LI ŜTELIS VIANDON

17-05-2015

A hora da virada chegou.

O eletricista que emocionou o Distrito Federal na semana passada, quando foi preso e solto depois de furtar 2 kg de carne de um mercado, para alimentar o filho de 12 anos, começa a trabalhar nesta segunda-feira, com carteira assinada e todos os direitos trabalhistas.

Sensibilizada com a história de Mário Ferreira Lima a direção da Gois - empresa de construção civil de Valparaíso de Goiás, ofereceu emprego para o pai de família.
Em entrevista ao Só Notícia Boa, Mário Ferreira confirmou que entregou a documentação na última sexta-feira, assinou toda a papelada e que está ansioso se apresentar ao trabalho nesta segunda-feira logo cedo.
"Já estou com uniforme e capacete da Gois aqui em casa", comemorou!

O eletricista vai ganhar cerca de 1,3 mil reais, muito além dos 70 reais que recebia do Bolsa Família.

O homem que foi obrigado a largar o emprego no ano passado para cuidar da mulher que sofreu um grave acidente, prometeu ao nosso site: "Vocês só terão notícia boa de mim".

Coração bom

Talvez por ter passado fome nesse período de desemprego, seu Mário demonstrou estar longe de ser uma pessoa egoísta.
Ele disse que vai retribuir a bondade que fizeram com ele.
O eletricista anunciou que vai fazer cestas básicas e doar parte dos alimentos excedentes, que recebeu de várias pessoas que o ajudaram, depois que a história dele foi divulgada em rádio, TV, jornais e internet.

"Eu recebi muita alimentação. Vou doar porque tem muita gente precisando. Tem prazo de validade. Vou fazer cestas básicas e doar", disse.

Desculpas

Várias vezes durante a conversa com nossa reportagem seu Mário pediu desculpas pelo que fez.
Perguntamos então, qual foi a reação do filho dele ao saber da prisão do pai por furtar carne.

"Ele ficou muito triste. Eu pedi desculpa e ele disse que eu sou tudo o que ele tem. E que não vai tomar o que eu fiz como exemplo", contou.

A conversa de pai para filho terminou com uma promessa: "Eu disse que nunca mais vou fazer isso", completou seu Mário, agradecendo a Deus e às pessoas que o ajudaram.

"Tem muita coisa ruim nesse mundo, mas também tem muita gente boa", finalizou.
La horo de la ŝanĝiĝo ĵus alvenis.

La elektristo (Mário Ferreira Lima), kiu emociis la Federan Distrikton (en Brazilo) pasintsemajne, kiam li estis arestita pro tio, ke li ŝtelis 2 kilogramojn da viando en iu vendejo, por nutri sian 12-jaran filon (sed kiu estis tuj poste liberigita per pago de la garantiaĵo far policanoj mem), komencos labori (dungite) en la venonta lundo, kun la labordokumento stampita kaj kun ĉiuj laboraj rajtoj.

Kortuŝita de tiu travivaĵo de S-ro Mário, la direkcio de Gois – kompanio pri konstruado el la urbo Valparaizo-de-Gojaso, proponis dungon al tiu patro de familio.
Dum intervjuo al la retejo “Só Notícia Boa”, Mário Ferreira konfirmis, ke li donis sian dokumentaron en la lasta vendredo (la 15-a), subskribis ĉiujn dungpaperojn kaj malpacience atendas por prezentiĝi al la laboro en la lundo, tuj frue.
“Mi jam tenas la uniformon kaj la laborkaskon de Gois ĉe mi”, li venktone parolis.

Tiu elektristo ricevos ĉirkaŭ 1,3 mil realojn (monate), multe super la 70 realoj, kiujn li ricevis de la “Porfamilia Subvencio” (socia programo de la brazila federa registaro).

Bonkorulo

Eble ĉar li suferis malsaton dum tiu periodo de senlaboreco, S-ro Mário elmontris, ke li tute ne estas egoista homo. Li diris, ke li repagos la bonagojn, kiujn oni faris al li.
Li anoncis, ke li aranĝos bazajn nutraĵopakojn kaj disdonacos parton de la kromnecesaj nutraĵoj, kiujn li gajnis de la multaj homoj helpintaj lin, post kiam lia historio diskoniĝis en la radio, TV, gazetoj kaj interreto.

“Mi ricevis multajn nutraĵojn. Mi faros donacojn, ĉar estas multaj homoj necesbezonantaj. Krome, ĉio tio havas konsumlimtempon. Mi do aranĝos bazajn nutraĵopakojn kaj disdonos ilin”, li diris.

Pardonpetoj

Multfoje dum la parolo kun nia reportero, S-ro Mário petis pardonon pro tio, kion li misfaris. Ni tiam demandis, kiel reagis lia filo, eksciinte pri la enprizonigo de la patro pro ŝtelo de viandopeco.

“Li tre multe malĝojiĝis. Mi petis pardonon al li kaj diris, ke mi estas ĉio, kion li havas, kaj ke li ne prenu tion, kion mi faris, kiel ekzemplon”, li rakontis.

La parolo de patro al filo finiĝis per promeso: “Mi diris al li, ke mi neniam plu refaros tion”, komplementis S-ro Mário, dankante al Dio kaj al la homoj, kiuj helpis lin.

“Estas multaj malbonaj aferoj en tiu ĉi mondo, sed ankaŭ estas multaj bonkoraj homoj”, li finis.
FONTO:

**************


PROFESSOR ACALMA BEBÊ DE ALUNA DURANTE A AULA EM ISRAEL // PROFESORO TRANKVILIGAS LA BEBON DE LERNANTINO DUM LECIONO, EN ISRAELO


14-05-2015

Ter de levar seu bebê para assistir às aulas é uma atitude que algumas mães estudantes precisam fazer quando não se tem com quem deixá-lo. Foi o que aconteceu com uma aluna da Universidade de Gratz, em Jerusalém, capital de Israel. Mas ela não esperava que seu professor desse colo para seu filho para acalmá-lo, em vez de pedir para que ela deixasse a sala.

O docente é Sydney Engelberg, que ministra as disciplinas de filosofia e psicologia na instituição. O momento que aconteceu no curso de comportamento organizacional acabou sendo registrado pela filha do professor, Sarit Fishbaine.
Devi kunkonduki siajn bebojn, por rigardi lecionojn, estas afero, kiun kelkaj patrinoj-studentinoj bezonas fari, kiam ili ne havas kun kiuj lasi ilin. Tio okazis al lernantino el la Universitato Gratzo, en Jerusalemo, la ĉefurbo de Israelo. Tamen ŝi tute ne atendis, ke ŝia profesoro braktenos ŝian infaneton, por trankviligi lin, anstataŭ peti al ŝi eliri el la lernoĉambro.


La profesoro estas Sydney Engelberg, kiu instruas la disciplinojn Filozofio kaj Psikologio en la institucio. La okazaĵo, kiu havis lokon en la kurso pri organizacia konduto, estis filmregistrita de la filino de la profesoro, Sarit Fishbaine.
FONTO:




EX-ALUNOS CRIAM CURSINHO PRÉ-VESTIBULAR GRÁTIS // EKSGELERNANTOJ INICIATIS SENPAGAN PREPARKURSON POR FAKULTATENIRA EKZAMENO

12-05-2015

Dois ex-alunos da UnB, Universidade de Brasília, criaram um cursinho pré-vestibular gratuito para ajudar jovens de baixa renda a entrar na faculdade.
É o projeto Galt.
A ideia foi de Rubenilson Cerqueira, 25, e Priscilla Dalledone, 27, ambos formados pela UnB.
E deu tão certo que além deles, há 23 professores envolvidos, todos voluntários.

Segundo a professora de literatura Priscilla, a diferença entre os alunos do Galt para os demais é basicamente o esforço e foco dos estudantes.

"A maioria mora longe, faz estágio e mesmo assim não desiste. Eles fazem jus ao nosso tempo doado. Os sonhos deles viram os nossos".

Du eksgelernantoj de UnB, Universitato de Braziljo, fondis senpagan preparkurson, por helpi malmultmonajn junulojn eniri en la fakultaton (tra la vestibla ekzameno). Temas pri la projekto Galt.
La ideo estis de Rubenilson Cerqueira, 25-jara, kaj Priscilla Dalledone, 27-jara, ambaŭ bakalaŭriĝintaj pere de UnB.
Kaj tio tiel bone efikis, ke, krom ili, estas 23 instruistoj engaĝiĝintaj en la projekton, ĉiuj volontule.

Laŭ la instruistino pri Literaturo, Priscilla, la diferenco inter la lernantoj de Galt kaj la aliaj estas esence la strebado kaj la celemo de la (Galt-aj) studentoj.

“La plimulto loĝas malproksime kaj faras staĝon, sed eĉ tiel ili ne rezignas. Ili do meritas la tempon, kiun ni dediĉas al ili. Iliaj sonĝoj fariĝas la niaj.

FONTO:


---------------------------------------------------

MÉDICOS-PALHAÇOS CUIDAM DE CRIANÇAS DO TERREMOTO // KURACISTOJ-PAJACOJ ZORGAS PRI INFANOJ EL LA NEPALA TERTREMO

11-05-2015

Enquanto o número de mortos do terremoto no Nepal já passa de 8 mil, Israel tenta amenizar o sofrimento das crianças.
A Força de Defesa do país enviou "palhaços médicos" para distrair e tratar dos pequenos.
Os palhaços com formação médica tentam aliviar o trauma infantil, curando cicatrizes psicológicas de tanto rir.


No hospital de campanha das Forças de Defesa israelitas em Kathmandu, cinco palhaços do Projeto “Dream Doctors” - médicos dos sonhos - fazem sorrir muitas crianças com as pernas quebradas e cabeças enfaixadas.

"É para brincar com as crianças, é dar-lhes alegria e para quebrar a atmosfera de medo e estresse", disse 'Dush', um dos palhaços.

A equipe de médicos do sonho vai ficar no Nepal durante nove dias e divertir jovens e também alguns adultos marcados pelo dia 25 de Abril, quando o país foi sacudido pelo terremoto.

Os palhaços surpreendem pacientes com flores, distribuem brinquedos e brincam com as crianças.

"Nós vamos para as tendas, pra fazer um monte de confusão, e os médicos e as enfermeiras já sabem. Este é um tipo de cooperação entre os palhaços e do pessoal médico, porque eles sabem que nós podemos ajudá-los na comunicação com as crianças ", diz Dush.

"E não há língua. Eu posso falar com você em Inglês, eu posso falar com as pessoas aqui em hebraico, mas com as crianças que você pode falar apenas em rabiscos. Ou falamos a linguagem do palhaço."

Médicos dos Sonhos
Dreams Doctors” foi criada em 2002 e opera em 20 hospitais de Israel, em unidades que variam de cuidados intensivos de reabilitação.

Os palhaços são artistas que recebem formação médica e de enfermagem.

Além de trabalharem no hospital de campanha, os palhaços estão visitando as comunidades em algumas das áreas em Nepal mais atingida pelo terremoto.

Na seção pediátrica do campo IDF, um jornalista da AFP observou como uma menina que tinha a perna engessada, aplaudiu e se divertiu com o entretenimento.

Mas algumas crianças ainda pareciam muito traumatizadas pelo terremoto.
Dum la nombro da mortintoj pro la tertremo en Nepalo jam superas 8 mil, Israelo klopodas mildigi la suferon de nepalaj infanoj.
La israela Forto pri Defendo sendis “pajacojn-kuracistojn” por amuzi kaj prizorgi la etulojn. Tiaj pajacoj, kun kuracista diplomiteco, klopodas por mildigi la infanajn traŭmatojn, kuracante psikajn cikatrojn pro multa ridigo.

En la milita hospitalo de la israelaj Defend-Fortoj en Katmanduo, kvin pajacoj de la Projekto “Dream Doctors” -“sonĝopajacoj” – ridigas multajn infanojn kun kruroj rompitaj kaj kapoj vinditaj.

La celo estas ludi kun la infanoj, donante al ili ĝojon, por rompi la etoson de timo kaj streso”, diris ‘Dush’, unu el la pajacoj.

La skipo de sonĝokuracistoj restos en Nepalo dum naŭ tagoj, por pludistri la junuletojn kaj ankaŭ kelkajn adoltojn traŭmatizitajn pro la 25-a de aprilo, kiam Nepalo estis skuata de tertremego.

La pajacoj surprizadas pacientojn per floroj, krom disdoni ludilojn kaj ludi kun la infanoj.

Ni iras al la tendoj, por fari monton da tumultoj, sed la aliaj kuracistoj kaj la flegistinoj kaŝe priscias. Tio estas speco de kunlaboro inter la pajacoj kaj la sanprofesiuloj, ĉar ili konscias, ke ni povas helpi ilin en la komunikado kun la infanoj”, diris Dush.

Kaj ne necesas iu idiomo. Mi povas paroli kun vi en la angla, povas paroli kun la ĉi-tieaj homoj en la hebrea, sed kun la infanoj ni povas paroli nur per desegnaĵetoj, aŭ ni povas uzi la lingvon de la pajacoj.”

La projekto Sonĝo-Kuracistoj (“Dreams Doctors”) estis iniciatita en 2002, kaj agadas en 20 hospitaloj de Israelo, en diversaj sektoroj kiuj fakas pri intensaj zorgoj pri rehabilitado.

La pajacoj estas artistoj, kiuj akiras kuracistan kaj flegistan instruitecon.

Krom labori en la milita hospitalo, la pajacoj ankaŭ vizitas komunumojn en kelkaj nepalaj lokoj pli ruinigitaj de la tertremo.

En la pediatria sekcio de la kampo de IDF (Israela Defendo-Forto), iu ĵurnalisto de la novaĵ-agentejo AFP rimarkis, ke unu knabino kun la kruro vindita aplaŭdis kaj amuziĝis per la distraĵoj.

Tamen, kelkaj aliaj infanoj ankoraŭ ŝajnis psike tre traŭmatizitaj pro la tertremo.
FONTO:

COMO SURGIU O DIA DAS MÃES? // KIEL INICIATIĜIS LA TAGO DE LA PATRINOJ?

12-05-2015

Apesar de representar a segunda data mais lucrativa para o comércio nacional, perdendo apenas para o Natal, o Dia das Mães – comemorado no segundo domingo de maio – está longe de ter sido criado apenas para se presentear as figuras maternas. As origens são várias, todas bem distantes do consumismo comemorativo.

Em 1914, a americana Anna Jarvis – após perder sua mãe e passar anos em depressão – promoveu uma intensa mobilização comunitária e conseguiu oficializar o feriado na cidade em que vivia, Webster. Meses depois, a data passou a ser comemorada em todo o estado da Virgínia Ocidental e, no mesmo ano, tornou-se feriado nacional nos EUA.

Em 1923, no entanto, a própria criadora da data comemorativa viria a se arrepender do feito ao ver o apelo comercial que tinha ganhado o Dia das Mães. Jarvis chegou a entrar com um processo para cancelar a data, mas já era tarde demais.

No Brasil, a comemoração do Dia das Mães chegou por meio da Associação Cristã de Moços, em 1918, mas só foi oficializada no governo do presidente Getúlio Vargas, em 1932. Desde então, por aqui, a data é comemorada no segundo domingo de maio.

Conheça o calendário de comemoração do Dia das Mães em outros locais do mundo:

Noruega: a data é comemorada no segundo domingo de fevereiro;

África do Sul e Portugal: primeiro domingo de maio;

Suécia: quarto domingo de maio;

México: dia 10 de maio;

Tailândia: dia 12 de agosto;

Estados Unidos, Japão, Turquia, Itália e Brasil: comemora-se no segundo domingo de maio.
Malgraŭ tio, ke ĝi estas la dua plej monprofita tago por la brazila komerco, superata nur de Kristnasko, la Tago de la Patrinoj - festata en la dua dimanĉo de majo (en Brazilo) – tute ne estis iniciatita por ke oni faru donacojn al la patrinaj homoj. Ĝiaj originoj estas multaj, sed ĉiuj ili neniel rilatas al la omaĝa konsumismo.

En 1914, la usonanino Anna Jarvis, perdinte sian patrinon kaj restinte jarojn en deprimo, iniciatis intensan komunuman mobilizadon, kaj tial sukcesis oficialigi tiun omaĝan ferion en la urbo, kie ŝi vivis, nome Vebstero. Monatojn poste tia tago estis prifestata en la tuta ŝtato Okcidenta Virginio, kaj en la sama jaro ĝi fariĝis nacia ferio en Usono.

En 1923, tamen, la kreintino mem de tiu omaĝa tago pentis pri tiu sia konkero, kiam ŝi atestis la grandan komercan allogecon, kiun havigis la Tago de la Patrinoj. Jarvis eĉ komencis proceson, por nuligi tiun omaĝotagon, sed jam estis tre neŝanĝiĝeble.

En Brazilo la omaĝo al la Tago de la Patrinoj komenciĝis pere de la Kristana Asocio de la Junuloj, en 1918, sed ĝi estis oficialigita nur en la regado de la prezidento Getúlio Vargas, en 1932. Ekde tiam, tie ĉi, tia tago estas prifestata en la dua dimanĉo de majo.

Sciiĝu pri la kalendaro pri omaĝo al la Tago de la Patrinoj en aliaj landoj de la mondo:

Norvegujo: dua dimanĉo de februaro;

Sud-Afriko kaj Portugalujo: unua dimanĉo de majo;

Svedujo: kvara dimanĉo de majo;

Meksikio: 10-a de majo;

Tajlando: 12-a de aŭgusto;

Usono, Japanujo, Turkujo, Italujo kaj Brazilo: dua dimanĉo de majo.
FONTO:




ESTUDO MOSTRA QUE CÉREBROS DE GAMERS TÊM MELHOR FUNÇÃO COGNITIVA // STUDAĴO ELMONTRAS, KE LA CERBO DE VIDEOLUDISTOJ HAVAS PLI BONAN KONAN FUNKCION

07-05-2015

De acordo com um estudo publicado esta semana pela revista americana Nature, fãs de jogos de ação possuem mais massa cinzenta e melhor função cognitiva do que pessoas pouco interessadas em games.
Pesquisadores da Universidade de Ciência Eletrônica e Tecnologia da China realizaram ressonâncias magnéticas em 27 gamers de alto nível - a maioria formada por competidores de e-sports - e em outros 30 jogadores "amadores".

Os cientistas focaram suas análises numa região do córtex cerebral conhecida como ínsula, geralmente relacionada a habilidades de percepção, coordenação motora e funções cognitivas. Dessa forma, foi possível identificar onde as conexões neurais acontecem com maior intensidade no cérebro dos gamers.

Na maior parte dos casos, os cérebros dos jogadores profissionais possuíam maior atividade no lado esquerdo, associado a cálculos, lógica e pensamento objetivo. Isso explicaria a facilidade com que gamers conseguem resolver problemas simples de forma mais rápida do que pessoas que não jogam.

Os cientistas também descobriram que jogadores profissionais têm mais massa cinzenta - a substância que ajuda nosso cérebro a processar novas informações.
O estudo conclui que, quanto mais você jogar, mais massa cinzenta seu cérebro vai produzir e, consequentemente, melhores e mais fortes conexões ele vai realizar.

O próximo passo dos cientistas é descobrir se gamers também possuem uma melhor neuroplasticidade - a capacidade de neurônios de mudar de forma e adaptar-se a novas experiências e informações.
Laŭ esplorstudaĵo publikigita ĉi-semajne en la usona revuo Nature, la uzantoj de multbatalaj videoludoj posedas pli da cerba griza substanco kaj pli efikan scian funkcion ol la homoj malmulte interesiĝantaj pri tiaj ludoj.
Esploristoj de la Universitato de Elektronika Scienco kaj Teknologio de Ĉinujo farigis magnetajn resonancojn ĉe 27 altnivelaj videoludistoj - kies plimulto konsistas el konkursistoj en e-sportoj – kaj ĉe aliaj 30 “amatoraj” ludistoj.

La sciencistoj koncentris siajn analizojn ĉe regiono de la cerebra kortekso konata kiel insula kortekso, ĝenerale rilata al la lertecoj pri perceptado, mova efikeco kaj sciaj funkcioj. Per tio, estis eble identigi, kie la nervaj koneksoj okazas kun pli granda intenseco en la cerbo de la videoludistoj.

En la plej granda parto de la kazoj, la cerboj de la profesiaj videoludistoj posedas pli grandan aktivecon en la maldekstra flanko, asociita al kalkuloj, logiko kaj objektiva pensado. Tio povas klarigi la facilecon, per kiu la videoludistoj sukcesas solvi simplajn problemojn pli rapide ol neludantaj homoj.

La sciencistoj eltrovis ankaŭ, ke la profesiaj videoludistoj havas pli da cerba griza maso – la substanco, kiu helpas prilabori novajn informojn.
La studaĵo konkludas, ke, ju pli vi ludos, des pli da griza substanco via cerbo produktos kaj, sekve, pli bonajn kaj pli fortajn koneksojn ĝi faros.

La venonta paŝo de la sciencistoj estas tio, eltrovi, ĉu la videoludistoj havas ankaŭ pli bonan neŭroplastiecon – la kapablon de la neŭronoj ŝanĝi siajn formojn kaj adaptiĝi al novaj spertoj kaj informoj.




Acreditamos que se essa pesquisa tivesse sido feita quinze anos atrás, os resultados não seriam os mesmos. Se também você pensa assim, queira responder por quê. // Ni kredas, ke se tiu esploro estus farita dek kvin jarojn antaŭe, ĝiaj rezultoj ne estus estintaj la samaj. Se vi kredas same, bonvolu respondi, kial.

========================


IDOSO DE 101 ANOS É RESGATADO COM VIDA DE ESCOMBROS NO NEPAL // 101-JARA MALJUNULO ESTIS ELSAVITA VIVANTA EL LA TERTREM-RESTAĴOJ EN NEPALO

03-05-2015

Um idoso de 101 anos foi resgatado com vida entre os escombros de uma casa no Nepal, uma semana após o forte terremoto que causou destruição no país, segundo informou a polícia local, neste domingo (3). [Esse resgate ocorreu já após as autoridades do país considerarem não ser mais possível encontrar sobreviventes entre os escombros.]
O tremor de magnitude 7.8 atingiu o país no dia 25 de abril.
Funchu Tamang foi resgatado no sábado com ferimentos leves e levado de helicóptero ao hospital do distrito, afirmou à AFP o oficial da polícia local Arun Kumar Singh.
"A situação é estável", disse Singh, em Nuwakot, localidade que fica 80 km ao noroeste de Katmandu.
"Tem ferimentos no tornozelo esquerdo e em uma das mãos. A família está ao seu lado", completou.

O número total de mortos no tremor já chegou a 7.040 mortos, além de 14.123 feridos. Apesar disso, o balanço de vítimas definitivo será "muito maior", advertiu neste domingo Ram Sharan Mahat, o ministro nepalês das Finanças.
"Há vilarejos aos quais ainda não conseguimos chegar, mas sabemos que todas as casas foram destruídas", disse.
Unu cent-unu-jaraĝa maljunulo estis elsavita vivanta el la restaĵoj de iu domo en Nepalo, unu semajnon post la forta tertremo, kiu kaŭzis detruon en tiu azia lando, laŭ sciigis la loka polico, en tiu ĉi dimanĉo (la 3-a de majo). [Tiu elsavo okazis, jam post kiam la nepalaj aŭtoritatuloj konsideris, ke ne plu estas eble trovi postvivantojn en la ruinoj.]
La tertremo, je magnitudo 7.8, atingis la landon en la dato 25-a de aprilo.
Funchu Tamang estis elsavita en la sabato (la 2-a), kun supraĵaj vundoj, kaj estis sendita, per helikoptero, al la hospitalo de la distrikto, laŭ informis al la novaĵagentejo AFP la oficiro de la loka polico, Arun Kumar Singh.
“La situacio estas stabila”, diris Singh, en Nuvakoto (zono de Bagmato), distrikto kiu situas nordokcidente, 80 kilometrojn for de Katmanduo. “Li havas vundetojn sur la maldekstra maleolo kaj sur unu el la manoj. La familio estas apud li”, li komplementis.

La tuta morto-kvanto pro la tertremo jam atingis 7.040, krom 14.123 vunditoj. Malgraŭ tio, la definitiva totalo de la viktimoj estos “multe pli granda”, avertis, en tiu ĉi dimanĉo, Ram Sharan Mahat, la nepala ministro pri la financoj.
“Estas vilaĝetoj, kien ni ankoraŭ ne sukcesis alveni, sed kie ni scias, ke ĉiuj domoj estis detruitaj”, li aldonis.

FONTO:
http://g1.globo.com/mundo/noticia/2015/05/idoso-de-101-anos-e-resgatado-com-vida-de-escombros-no-nepal.html


-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/


PRODUTORES DOAM CESTAS DE HORTIFRUTI: DESPERDÍCIO ZERO // PRODUKTISTOJ DISDONACAS SAKOJN DA HORTIKULTURAĴOJ. NULA MALŜPARO.

02-05-2015



Desperdício zero.
Em vez de jogar no lixo, ou deixar estragar frutas, verduras e legumes - que não serão mais vendidos para feirantes - produtores do Distrito Federal estão dando um destino digno para esses alimentos.
Eles fazem cestas de hortifruti e distribuem para famílias carentes.
São sacos grandes, cheios de laranja, mamão, batata, chuchu, abobrinha, quiabo, beringela... que encalharam.
A boa ação dos produtores da Feira do Produtor de Taguatinga, a 25 km de Brasília, é antiga e permanente, mas agora tem uma novidade: uma parceria com a Polícia Militar, que nos feriados e datas especiais, leva as cestas para distribuir nas regiões mais pobres e distantes do Distrito Federal.

A doação é feita pela Feira do Produtor de Taguatinga, a segunda mais importante na distribuição de hortifrutigranjeiros do DF.

Quem organiza tudo isso é a Dona Joana, que há anos trabalha no local. Ela pega os produtos que não serão mais comercializados com feirantes e manda para famílias carentes.
Neniom da malŝparo. Anstataŭ forĵeti en la rubejon, aŭ lasi putriĝi fruktojn, vegetaĵojn kaj legomojn – kiuj ne plu estas vendotaj de la foiristoj – produktistoj el la Federa Distrikto (en Brazilo) havigas dignan destinon al tiuj nutraĵoj. Ili aranĝas sakojn da hortikulturaĵoj kaj disdonacas ilin al senhavaj familioj. Temas pri grandaj sakoj plenaj de oranĝoj, papajfruktoj, terpomoj, ĉajotoj, kukurbetoj, gomboj, melongenoj, ktp..., kiuj restadis neaĉetataj.
Tiu bonfarado de la terkulturistoj de la Foiro de la Produktistoj el la urbo Tagvatingo, for 25 km de Braziljo, estas malnova kaj permanenta, sed nun al ĝi aldoniĝis io nova: partnereco kun la distrikta Armea Polico, kiu, en la ferioj kaj specialaj datoj, portas la sakojn, por disdoni ilin en la regionoj plej malriĉaj kaj malproksimaj de la Federa Distrikto.

Tiu disdonacado estas farata de la Foiro de la Produktistoj de Tagvatingo, la dua plej grava pri distribuado de ĝardenkulturaĵoj en la Federa Distrikto.

Kiu ĉefzorgas pri tio ĉio, tiu estas S-ino Johanino, kiu jam de jaroj laboras en tiu loko. Ŝi prenigas la produktojn, kiuj ne plu estas vendotaj de la foiristoj, kaj sendigas ilin al malriĉegaj familioj.

FONTO:


********************************

PROJETO DE CHIPS PROMETE MELHORAR O RENDIMENTO INTELECTUAL // PROJEKTO PRI ICOJ CELAS PLIBONIGI LA INTELEKTAN RENDIMENTON

01-05-2015

Na última quarta-feira, 29, neurocientistas expuseram as inovações na área da estimulação cerebral durante o evento B Debate, que ocorreu em Barcelona, na Espanha. Em aproximadamente dez anos, a estimulação cerebral com eletrodos já será algo comum e permitirá que as pessoas melhorem seu rendimento intelectual.

Além disso, a implantação de chips no cérebro possibilitará que deficientes escrevam com a mente e se curem de doenças neurológicas. Essas técnicas poderão melhorar o rendimento mental das pessoas.
Entre os avanços citados no evento, está a possibilidade de escrever mensagens de texto e controlar outros dispositivos a partir do implante de chips no cérebro.

Os chips também conseguirão registrar e analisar a atividade cerebral, escrever pensamentos e até navegar online. Os especialistas prometem que, nos próximos anos, as próteses sensoriais e visuais terão avanços, que conseguirão gerar estímulos na crosta cerebral e poderão proporcionar informação visual a cegos.
En la lasta merkredo, la 29-a de aprilo, neŭrosciencistoj prezentis la ennovaĵojn de la tereno pri cerba stimulado, dum la evento B Debato, kiu havis lokon en Barcelono, Hispanujo.
Ĝis post proksimume dek jaroj la cerba stimulado per elektrodoj jam estos io ordinara, ebligante, ke la homoj plialtigu sian mensan kapablecon.

Krom tio, la enplantado de icoj (integraj cirkvitoj) en la cerbon ebligos al handikapuloj skribi per la menso kaj kuraciĝi de nervaj malsanoj. Tiuj teknikoj povos plibonigi la mensan produktadon de la homoj.
Inter la progresoj menciitaj en la evento estas la ebleco mense skribi teksto-mesaĝojn kaj teleregi aliajn aparatojn, post la enplanto de icoj en la cerbon.

La icoj sukcesos ankaŭ registri kaj analizi la cerban aktivecon, skribi pensojn kaj eĉ navigi en la interreto. La fakuloj promesas, ke en la proksimaj jaroj tiaj sensaj kaj vidaj protezoj havos progresojn, kiuj sukcesos generi stimulojn en la cerba krusto kaj povos ebligi vidajn informojn al blinduloj.

FONTO:

domingo, 26 de abril de 2015

UMAS LETRINHAS SOBRE OS ÍNDIGOS E OS CRISTAIS // KELKAJ LITEROJ PRI LA INDIGAŬRULOJ KAJ KRISTALAŬRULOJ



A pista luminosa que foi estendida em 1972, quando o Sol começou a entrar no cinturão de fótons de Alcyone, antecedeu o grande portal para a interação dos dois sistemas e viabilizou as primeiras encarnações de alcioninos no nosso planeta, tendo eles aqui sido denominados de crianças índigo, porque se descobriu que suas auras tinham a cor azul-anil. [Quem criou a denominação para eles - “índigo”, foi a parapsicóloga e pesquisadora estadunidense Nancy Ann Tape, em 1980.]
Inicialmente, ninguém sabia sobre sua origem nem sobre seus objetivos. E é utilíssimo que ninguém os reconheça como de outro planeta. Em verdade, eles são filhos do Universo, da mesma forma que os outros terráqueos velhos nativos. Eles são uns de nós.
É multianunciado entre os especialistas que o cérebro dos índigos bem estimulados e bem educados são verdadeiros aceleradores de raciocínio. Embora também dependendo de autorizações superiores e igualmente subordinados às mesmas leis universais, eles já estão antecipando criações e conhecimentos que deveriam advir somente daqui a uns vinte ou trinta anos do nosso vetusto testudíneo calendário A.T. (de Antes da Transição). [Vão provocar bugs no computadorzão de um bilhão de euros, que pretende modelar e fazer conhecer o futuro. ]
Nestes últimos tempos, reconhecidos em 1997, estão chegando as crianças cristal[1], cuja aura é cristalina. Elas são moralmente superiores aos índigos e objetivam principalmente a pacificação.

Embora portadores congênitos de capacidades superiores de raciocínio, engenhosidade e interatividade, e, ainda que tendo a cadeia de DNA mais quanticizada, os índigos e os cristais não nascem prontos para cumprirem suas missões. Precisam de amor e educação desde o berço, como quaisquer outras crianças, ou vão se tornar adultos altamente problemáticos.
Em princípio, eles não são moralmente superiores. Apenas têm uma estrutura de DNA mais bem elaborada e corpos sutis mais bem evoluídos.
Até a própria classificação que se faz deles, de pessoas índigo ou cristais, pode ser-lhes prejudicial na utilização das suas capacidades. A mansidão, segundo aquele sermão no Monte das Oliveiras, será a característica básica dos herdeiros do novo mundo.


La luma trako, kiu etendiĝis en 1972, kiam la Suno ekeniris en la fotonringon de Alciono, antaŭis la grandan portalon por la interago de la du sistemoj kaj ebligis la unuajn enkarniĝojn de Alcionanoj sur nia planedo, kaj ili estis tie ĉi nomataj indigaŭraj infanoj, ĉar oni eltrovis, ke iliaj aŭroj estas indigokoloraj. [Kiu kreis tiun nomon al ili – “indiga”, tiu estis la usona parapsikologino kaj sploristino Nancy Ann Tape, en 1980.]
Komence neniu sciis pri ilia deveno nek pri iliaj celoj. Kaj estas utilege, ke ne neniu rekonu ilin kiel aliplanedanojn. En vero, ili estas filoj de la Universo, same kiel la iamaj teranoj. Ili estas unuj el ni.
Estas multanoncate inter la fakuloj, ke la cerbo de la bone stimulitaj kaj edukitaj indigaŭruloj estas veraj rezon-akceliloj. Kvankam ankaŭ dependantaj de superaj rajtigoj, kaj ankaŭ subigitaj al la samaj universalaj leĝoj, ili jam anticipas kreaĵojn kaj konojn, kiuj devus aperi nur post ĉirkaŭ dudek aŭ tridek jaroj ene de nia malnovega testudeca kalendaro A. T. (de Antaŭ la Transiro). [Ili kaŭzigos erarojn en tiu komputilego je unu miliardo da eŭroj, kiu pretendas modli kaj konigi la estontecon.]
Lastatempe, rekonitaj en 1997, estas alvenantaj la kristalaŭraj infanoj[2], kies aŭro estas kristalklara. Ili estas morale pli superaj ol la indigaŭruloj kaj celas ĉefe la pacigadon.
Kvankam ili havas superajn rezonkapablon, kreemon kaj interaktivecon, kaj malgraŭ tio, ke ili havas la ĉenon de DNA pli kvantumigitan, la indigaŭruloj kaj kristalaŭruloj ne naskiĝas pretaj por plenumi siajn misiojn. Ili bezonas amon kaj edukon, ekde la lulilo, kiel iaj ajn aliaj infanoj, aŭ ili fariĝos mense treege perturbitaj plenkreskuloj.
Principe ili ne estas superaj estuloj. Ili nur havas strukturon de DNA pli bone ellaboritan kaj havas subtilajn korpojn pli bone evoluintajn.
Eĉ ilia klasifiko mem, kiun oni faras, kiel “indigajn homojn” kaj “kristalajn homojn”, povas malutili al ili pri la utiligado de iliaj kapablecoj. La humileco, laŭ tiu prediko sur la Olivarba Monto, estos la baza trajto de la heredontoj de la nova mondo.





[1] Tem se usado mais a expressão “crianças cristal”, ao invés de “crianças cristais”, assim como “crianças índigo”, ao invés de “crianças índigas”. A ideia é que se trata de reduções expressivas de “crianças que têm a áurea cor de cristal” e “crianças que têm a áurea cor de índigo”. Em Esperanto, propusemos a expressão “kristalaŭraj infanoj”, que, ao pé da letra, seria “crianças de auras cristalinas”, da mesma forma que “indigaŭraj infanoj” seria literalmente “crianças de aura índiga”.

[2] En la portugala lingvo estas pli ofte uzata la esprimo “crianças cristal”, anstataux “crianças cristais”, samkiel “crianças índigo”, anstataux “crianças índigas”. La ideo estas, ke temas pri esprimaj reduktoj de “infanoj, kiuj havas la auxron kristalkoloran” kaj “infanoj, kiuj havas la auxron indig-koloran”. En Esperanto, ni proponas la esprimon “kristalaŭraj infanoj”, kiu, lauxlitere, signifas “infanoj je kristala auxro”, sammaniere ke “indigaŭraj infanoj” estas lauxlitere “infanoj je indiga auxro”.

segunda-feira, 20 de abril de 2015

KIO BARAS PLI VASTAN FLUECON EN LA ESPERANTA PAROLO?

La akiro de la flueco en Esperanto, principe, malsimilas al tiu de la naciaj lingvoj.
Mankas al la esperantistoj praktikigaj esperant-esperantaj medioj, eĉ artefaritaj. Preskaŭ ne ekzistas esperantparolataj filmoj, babilejoj, babilaj oportunoj, amuzaj revuoj, televidprogramoj...
Kompense estas amaso da esperantaj libroj, kiujn, tamen, bedaŭrinde, tre malmultaj homoj emas legi en la nuntempo.

Unu demando estas, ke, diference de la naciaj lingvoj, kiuj en la parolo plenplenas je slangoj, solidigitaj gramatikaj eraroj, kontraŭnormaj dirmanieroj, ktp, la esperanta lingvo ne povas iri tra tiu sama liberala vojo, ĉar ĝi havas kernan kompromison kun siaj universalaj karaktero kaj unuformeco en la tempo kaj la spaco. Ĝi havas kompromison kun la Fundamento, jen por la skribado, jen por la parolo, kaj tian bazan lingvan modelon neniu nacia lingvo havas. 
Kvankam kun simpla baza gramatiko, vere estas, ke Esperanto estas intelekta lingvo. Ĝi lernendas pli per la cerbo ol per la koro. Kaj ĝi esperas, ke ĝiaj uzantoj respondecemas, antaŭ kaj post ĉio, pri tiu ĝia universaleca trajto. Nur surbaze de la Fundamento, kaj nur encerbiginte dekomence la Fundamenton, oni povas flugi, kanti, poeziumi, inventi, tordi, ami, homi... en Esperanto.
Do paroli pli kaj pli flue, sed ankaŭ paroli pli kaj pli ĝuste en Esperanto, estas defio de ĉiuj esperant-parolantoj, eĉ de tiuj, kiuj emas petoli kaj ludi per la reguloj, vortoj kaj esprimoj.

****

Lerninte duan nacian lingvon, oni plej ofte akiras ties fluecon per du rimedoj: aŭ li iras, por pasigi kelkan tempon en la lando de la dua lernita lingvo, aŭ li simulas la medion naturan de la dua lingvo, en sia propra vivmedio.

Okazas, ke pri Esperanto, nek unu rimedo, nek la alia, eblas samoportune, samabunde kaj samnivele. Ankoraŭ kiel tradicie, nur la senĉesa legado kaj skribado helpas serioze en la akiro de la esperanta flueco, kiu, siavice, nepre paralelas kun la gramatika baza reguleco, kaj tiun ĉi lastan oni akiras nur per “duonfreneza” senĉesa legado kaj relegado de la grandaj fundamentecaj aŭtoroj.

Ĉu vi konsentas kun ĉio tio? Kio mankas, aŭ kio troas, en tiu (eble nur apriora) pripensaĵo?


sábado, 18 de abril de 2015

KIEL REVIZII TEKSTON, LIBRON AŬ ĴURNALAN ARTIKOLON – de la brazila verkisto JULIANO MARTINZ

KIEL REVIZII TEKSTON, 
LIBRON 
AŬ ĴURNALAN ARTIKOLON 

JULIANO MARTINZ

Elportugaligita el


Post ol skribi libron aŭ kronikon, aŭ eĉ ankaŭ redaktinte artikolon por iu ĵurnalo, alvenas la momento revizii la skribitaĵon. 
Kiel fari bonkvalitan revizion?

KIEL REVIZII IUN TEKSTON

Faceti la propran laboraĵon, doni formon al sia skribaĵo, doni gracion al la ideoj antaŭe misaranĝitaj... La tasko esplorkontroli tekston kaj fari ĝian mesaĝon klara kaj konvinkiga, kapabla impresi ĝiajn legontojn, estas io, kio postulas tempon kaj disciplinon. Por multaj verkistoj tiu tasko estas agrabla – la plej bona parto de la ago skribi. Por aliaj ĝi estas la granda koŝmaro – la momento, en kiu la verkisto eliras el sia loko de entuziasmo kaj renkontas siajn timigajn erarojn, malĝustaĵojn tiel evidentajn, ke, laŭ lia rigida opinio, ili povas strangoli lian deziron daŭrigi.

REVIZII ESTAS NECESE

Se vi ekfinas skribi romanon, rakonton aŭ eĉ artikolon por iu ĵurnalo, la revizio estas nepre necesa. Revizii ne signifas nur korekti erarojn, sed ankaŭ plibonigi tion, kio jam estas bona. Multaj ideoj ŝajnas perfektaj en iu unua rigardo, sed eble ili estas nekompreneblaj al la plimulto de iliaj legontoj. La revizio povas helpi identigi tiajn “blindajn punktojn”, kie la konfuzaj vortoj makulas la mesaĝon, anstataŭ klarigi ĝin.

KIEL REVIZII TEKSTON

Por revizii iun tekston aŭ libron estas necese koni kaj sekvi la procedurojn por tio. Mi persone preferas revizii tekston, nur post kiam mi finskribis ĝin – sendepende de kiom longa ĝi estas. Disciplino. Unu tasko post alia. Unue, skribi. Poste, reskribi. Sed estas aliaj reguloj, kiuj povas esti fiksitaj kaj sekvataj, por ke la tasko revizii libron aŭ tekston estu pli facila por vi.

ANTAŬ OL EKREVIZII, MALAPUDIĜU DE VIA SKRIBAĴO

Fininte la skribon de via teksto, delokiĝu fizike kaj emocie de ĝi. Diru al ĝi: “Ni atendu kelkan tempon”, kaj post tio daŭrigu vian vivon. Preferinde en la sekvanta tago, reprenu tion, kion vi skribis, kaj vi konstatos, ke vi rigardos ĝin el alia vidpunkto. Tiam la nenecesaj frazoj saltos antaŭ viajn okulojn, kaj la konfuzaj ideoj signos al vi, kvazaŭ dirante: “neniu komprenas min”.

Tie ĉi taŭgas la jena atentigo: konstatante viajn erarojn, vi devas ĝojegi, sed ne senti vin malkontenta. Konsideru, ke pli malbone estus, se vi estus antaŭ malbona teksto, sed taksus ĝin tute neriproĉebla. La kapablo trovi erarojn en viaj tekstoj estas kvalito, kiun vi devas valorigi, ĉar sen ĝi viaj tekstoj emos esti amaso da ridindaj kaj konfuzaj ideoj.

PRINTU VIAN SKRIBAĴON

La plimulto el la homoj, kiuj taksos vian libron, legos ties printitan version. La plej granda parto de la eldonejoj postulas, ke la originaloj estu senditaj per presita formato por pritakso (neniam per elektronika formato). Pro tio vi bezonas legi vian libron sammaniere kiel la kritikaj okuloj de la eldonistoj.

Krom tio, estas neneigeble: la presita formato havas realecon, kiu superas la elektronikan. Tio eĉ povas ŝajni nereala koncepto, sed granda vero estas, ke la okuloj perceptas reliefojn en printita teksto, kiuj estas neperceptataj sur la ekrano de la komputilo.
 
Do, por revizii viajn tekstojn, ĉiam printu ilin. Ĉiam. Poste prenu ruĝan skribilon kaj faru la tajladon, kiu estas parto tre amuza en la procedo de kreado.

LEGU VOĈE

Se legi la tekston laŭtvoĉe, dum la procedo de revizio, estas aŭtomate ĉe vi, bonege. Se ne, estas la horo ekhavi tiun kutimon. Aŭskulti skribitan sintakson estas bonega maniero konstati tion, kio ne bone “sonas”. La skribita mesaĝo bezonas enflui milde en viajn orelojn, por sukcesi flui en la menson kaj la koron de viaj legantoj.

REVIZIU LA REVIZION – SED TAMEN NE ESTU TRO KAPRICA

REVIZIU LA REVIZION DE TEKSTOJ KAJ ARTIKOLOJ

Mi supozas, ke tiun procedon vi jam uzas nature. Laŭ la respondoj kaj retmesaĝoj, kiujn mi ricevas, “revizii la reviziion” ne estas solvo, sed estas problemo por multaj verkistoj. Tiel estas, ĉar multaj el ili perdas la limon de tio, kio estas akcepteble bona, kaj faremas senfinan lopon, ĉiam reviziante, reviziante kaj reviziante.

Tenu en la menso, ke revizii estas necese. Farinte la ŝanĝojn, vi bezonos kontroli, ĉu ili kontribuas por la flueco de la teksto. Tiam vi konstatos, ke kelkaj ŝanĝoj ankoraŭ bezonas esti farataj, sed en malpli granda nombro ol en la antaŭa fojo.

Pensu ĉi tiele: vi revizias tekston unuan fojon kaj poste faras 30 ŝanĝojn. En dua revizio vi faras 10 ŝanĝojn. Tiam vi decidas fari unu plian revizion, kaj en tiu lasta vi faras 15 ŝanĝojn... bonvolu halti! Io estas neĝusta. Se la nova nombro da ŝanĝoj estis pli granda ol lastfoje, tio signifas, ke viaj revizioj estas malbonigantaj la tekston, anstataŭ plibonigi ĝin. Sekvu ĉi tion kiel regulon: se la kvanto da korektitaj pecoj ne tre malpligrandiĝas inter unu revizio kaj alia, estas la momento ĉesi.

Ĝenerale, ĉiu teksto bezonas esti reviziata nur du aŭ tri fojojn. Se vi daŭros revizianta ĝin, ĝis vi konsideros ĝin perfekta, nu, estu certa, ke vi portos vian nekompletan libron kune kun vi al la ĉerko. La perfekteco estas lumjarojn malproksime de ni. Ni estas oscilemaj kreitaĵoj. Tio, kion ni opinias bela hodiaŭ, povos soni sentimentalaĉa morgaŭ. Mi povas esti ampasia nun kaj skribi: “La bela suno eternigis sian lumon sur via haŭto”. Tamen, ama elreviĝo, tuj poste en la nokto, povos igi min skribi pri la sama afero jene: “La suno frapegis per sia lumo vian haŭton”. Ni estas kunpuŝataj ĉiumomente de novaj faktoj kaj emocioj. Kaj ĉio tio remodladas niajn ŝatojn kaj personecon. La esenco daŭras la sama, sed la detaloj de nia esto estas afekciataj. Kaj estas tiuj ŝanĝataj detaloj, kiuj faras, ke ni senfine trovas, ke la teksto “ankoraŭ ne estas bona”.
Do vi ne bezonas skribi la perfektan libron. Vi bezonas havi memdisciplinon (aŭ frenezjakon), por scii, kiam vi devas ĉesi.

KONKLUDO

Por tiuj, kiuj tro multe koncentriĝas pri ĉiu konstruata frazo, la granda defio estas tio, ekteni sin ĉe senkompata flanko kaj fortranĉi, sen kortuŝemo, la nenecesaĵojn.

Sendepende, ĉu tio koncernas vin, aŭ ne, la kapableco redakti siajn proprajn tekstojn estas lertaĵo malfacile disvolvebla, sed tamen ĝi estas baze necesa procedo al verkistoj kaj ĵurnalistoj. Kiel verki tekston, estas la unua demando. Kiel fari la revizion, estas la maniero certigi, ke vi estas ĉiam progresanta, kaj plibeliganta ankoraŭ pli, tion, kion via kreema naturo estis kapabla disvolvi.

terça-feira, 7 de abril de 2015

RETALHOS DIÁRIOS - RECORTES DE E-MAILS (ABRIL DE 2015)

Laŭ gazeta novaĵo, en 2015 la ferioj inter la labortagoj en Brazilo malprofitigos al la komerco 92,7 miliardojn da realoj


Sed tamen, plej certe, tiaj ferioj, meze inter la labortagoj de la semajno, devos profitigi 92,7 miliardojn da ridetoj kaj trankviligaj gestoj al la homaj personoj. Mi preferas tian ĉi profiton.
En Brazilo oni nomas "dias úteis" (“utilaj tagoj”) la labortagojn de la semajno. Kiel maljuste! La vere utilaj tagoj de la semajno estas sabato, dimanĉo kaj la okaza feria tago. Ili estas utilaj por la familio, por la homaj rilatoj kaj por la amo. ☺☺☺


=============================


DRONE EN ESPERANTO: ĈU SENPILOTA AVIADILO, AŬ, SIGLE, SENAVO?

Historie, duvorta nomo eble taŭgas pli kiel difino ol kiel uzebla rutina nomo. Ĉio tio, tamen, dependas de la kunteksto. Kompreneble en la vortaroj, indas aperi la du nomoj - la unua, duvorta aŭ duradika, kaj la dua, unuvorta aŭ unuradika, ku povas esti plikompreniga neologismo aŭ 15-regula mondkonata nomo.

Pri la aludata veturilo, la angla lingvo, ekzemple, havas la nomojn unmanned aerial vehicle, UAV, unpiloted aerial vehicle, remotely piloted aircraft kaj RPA (krom la populara DRONE). Certe, en la parolaj kuntekstoj, en anglalingvaj medioj, estas pli utiligataj UAV kaj RPA. Kaj en Esperanto? Ĉu povus esti SENPILOTA (aŭ FORPILOTA) AERVETURILO, aŭ, sigle, SENAVO (aŭ FONAVO)?

Kaj kio pri AVIADILO, anstataŭ AERVETURILO, FLUGAPARATO, FLUGROBOTO aŭ io alia?


AVIADILO eble estas uzinda nur pro historia uzateco, sed, vere, kvankam multaj el ili havas la formon de aviadilo, ili estas nenio pli ol flugaparatoj, aŭ, pli ĵuse, flugrobotetoj, kiuj ne estas regataj de malproksime de pilotoj, sed estas antaŭprogramitaj por traflugi certan spacon kaj, krome, fari ion, kiel ekzemple, pafi celon. Kaj ni ne malatentu pri la novaj tiaj apararetoj, kiuj estas mikroskopgrandaj, povantaj piki la homan korpon, tute sen formo de aviadilo, sed kun formo de moskito.


Por pli ĝuste difini tiun pli modernan flugaranĝaĵon, ŝajnas, ke FLUGAPARATO estas pli taŭga ol FLUGMAŜINO, ĉar tiu ĉi lasta estas multe pli ĝeneralsenca, inkluzivanta eĉ grandajn aviadilojn. 

FLUGAPARATO donas la sencon pri io malgranda, kun mekanika kaj elektronika aranĝaĵo, kiu flugas.
Krome, APARATO estas pli ĝusta ol AVIADILO, ĉar APARATO estas io ajn, sen difinita formo, povanta havi formon de aviadilo, aŭ ne. Rigardu, ekzemple, diversajn formojn de tia aranĝaĵo en:


Rimarku, ke la plimulto el ili havas formon similan al virabelo, tial ilia populare konata nomo "drone" (virabelo en la angla).

La modernaj tiaj objektoj estas evoluoprodukto de la sportaj senhomaj lud-aviadiletoj, apartenanta al la ludarto Aeromodelismo aŭ, pli amplekse, miniaturismo.
Okazas, ke, de kelkaj jaroj, tiuj ludiloj inspiris la elkreon de novaj tiaj flugaparatoj, sed kun aliaj celoj, ne ludaj, sed observaj, helpaj, mortigaj... Kaj ili preskaŭ ne havas la formon de aviadilo, malsame ol la inspirintaj flugludiloj.

Tamen, se iu el vi aŭskultos min, ĉe iu ajn stratangulo de Esperantujo, parolanta la vorton VIRABELOn, anstataŭ DRONO, kiel aludon al tia aranĝaĵo, bonvolu ne miri. 


===================================


UAKA KIEL ESPERANTIGO DE NASA


Ni proponas, ke en Esperanto NASA (National Aeronautics and Space Administration) tradukiĝu kiel UAKA (USONA AERONAŬTIKA KAJ KOSMA ADMINISTRACIO), ĉar ĝi klarigas, al kiu lando apartenas tiu Spaca agentejo.

Oportunokaze ni kredas eĉ konsilinde, ke la nomo de ĉiuj naciaj organizoj de la mondo devas esperantiĝi ne kun la adjektivo “NACIA...”, sed, anstataŭe, kun la adjektivo de la lando, por esti pli klarindika en Esperantujo.

Kion vi pensas?



======================================

Sobre o chamado "miracle mineral supplement" (MMS) (ou "suplemento mineral milagroso)



Trata-se de uma substância química supostamente curativa, à base de dióxido de cloro (proibida ou veementemente criticada em alguns países).

Eis uma entrevista de Jim Humble, seu descobridor e principal divulgador:


Mais informações (confiáveis, ou ainda não) em:

A prima facie, nossa crença é de que os caminhos da cura, seja do que for, normalmente têm seus viéses próprios, que, via de regra, não prescindem dos recursos da medicina dos homens ou da natureza.

Entretanto, com a fé, seja fé religiosa, fé filosófica (lógica, indutiva, dedutiva, raciocinada...), fé psicológica (sugestionamento) ou fé científica (convicção baseada em pesquisas, experiências, relatos científicos...), qualquer recurso nominalmente curativo é mais potencializado, mesmo que no fundo, no fundo, o "remédio" seja apenas pílula de farinha em pó. É clássico, não é?

Bem, a própria postura de neutralidade ou de total inconsciência do paciente já pode ser útil para o trabalho de reação benéfica da natureza corporal a qualquer intervenção medicamentosa.

Portanto, levamos para esta escuta da entrevista do Jim Humble a premissa de que, diferentemente dos animais, nenhum recurso, natural ou artificial, cura nenhum ser humano "milagrosamente", se não houver uma preparação ou predisposição espiritual mínima deste, para que haja essa pretendida cura física (ou mental). Tal preparação ou predisposição deve estar sintonizada no que podemos chamar de frequência de cura
E essa sintonização pode ser adquirida pelo próprio paciente ou por terceiro, seja depois da passagem de um certo tempo de maturação ou busca da referida frequência, seja pelo mérito do paciente. E, também, se essa sintonização for suficientemente grande, o paciente pode até nem precisar de recurso material, podendo ficar bom só com a força do pensamento. Tem casos.
No mais comum das vezes, é questão antes de tudo de se estar no ponto, sob os “olhos simpáticos do Cosmos” (ou decisão divina coincidente com a pretensão do paciente) para se ser curado, porque simplesmente chegou a hora. [E muitas vezes essa "hora" pode ser até mesmo a hora da morte, que também é uma terapia, ainda que deva ser aplicada exclusivamente pelo Criador.]

Também ocorre o contrário: o sujeito até já passou do ponto de ser curado, mas não está na frequência de cura, por falta de fé ou de consciência de que não precisa mais sofrer aquele perrengue. Enfim, têm casos e casos.
Espero que, após assistir à entrevista e principalmente depois de eventual teste da substância, esses meus conceitos a priori tenham sofrido modificações, para melhor. E os seus?


É básico frisar que o dióxido de cloro é em si um veneno. Seu uso, portanto, deve ser em gotas gradativamente aumentadas, até o ponto de resposta satisfatória e não mais além disso.