sábado, 30 de julho de 2016

TRATADO GERAL DAS GRANDEZAS DO ÍNFIMO // ĜENERALA TRAKTATO PRI LA GRANDECOJ DE LA MALGRANDETO – MANOEL DE BARROS



A poesia está guardada nas palavras — é tudo que eu sei.
Meu fado é o de não saber quase tudo.
Sobre o nada eu tenho profundidades.
Não tenho conexões com a realidade.
Poderoso para mim não é aquele que descobre ouro.
Para mim poderoso é aquele que descobre as insignificâncias (do mundo e as nossas).
Por essa pequena sentença me elogiaram de imbecil.
Fiquei emocionado.
Sou fraco para elogios.
La poezio entenas sin en la vortoj – tio estas ĉio, kion mi scias.
Mia sorto estas tio, ke mi malscias preskaŭ ĉion.
Pri la nenio mi havas profundajn konojn.
Mi ne havas koneksecojn kun la realo.
Potenca, por mi, ne estas tiu, kiu eltrovas oron.
Por mi, potenca estas tiu, kiu eltrovas la sensignifaĵojn (de la mondo kaj niajn).
Pro tiu eta sentenco, oni laŭdis min kiel imbecilon.
Mi emociiĝis.
Mi emas kortuŝiĝi pri laŭdoj.

Mais versos (Pliaj versoj) de Manoel de Barros, en:

3 comentários:

Paulo Nascentes disse...
Este comentário foi removido por um administrador do blog.
Paulo Nascentes disse...

Du bonegaĵoj, tiu arto de la poemo kaj tiu de la traduko. 😃

Josenilton kaj Madragoa disse...

Kaj jen tria bonegaĵo: la arto legi poezie! Gratulon, poeto, pro via afabla komento!